Ishulli i Kharg thembra e Akilit për Iranin: Pse është thelbësor për vendin dhe pse nuk është sulmuar nga SHBA-të?

Ndërsa qielli mbi Teheranin dhe Isfahanin ka qenë i ndriçuar nga shkëndijat e baterive anti-ajrore që nga 28 shkurti i kaluar dhe infrastruktura ushtarake iraniane ka pësuar goditje të pashembullta, mbi hartat satelitore të Pentagonit ka një pikë me interes të madh strategjik, rreth 25 milje larg bregut iranian dhe 483 km në veri-perëndim të ngushticës së Hormuzit: Ishulli i Khargut, në provincën e Bushehr.

Në këtë ishull ndodhet terminali kryesor i naftës i Iranit, i ndërtuar në fund të viteve '50, gjatë kohës së shahut të fundit të Persisë, Mohammad Reza Pahlavi. I hapur në vitet '60, ai ka bërë një pikë kyçe për Iranin: nga këtu kalon 90% e eksporteve të naftës të vendit (dhe 9 nga 10 këto eksporte përfundojnë në duar të Kinës). Kjo është arsyeja pse ka qenë një objektiv strategjik për armiqtë e Iranit, të udhëhequr nga Ayatollahët, për shumë vite. Mjafton të mendosh se gjatë Luftës Iran-Irak (1980–1988), irakianët e bombarduan atë disa herë me qëllimin për ta shkatërruar: ata ia arritën të bllokonin disa herë aktivitetin e tij, por nuk e shkatërruan kurrë plotësisht. Megjithatë, përkundër faktit se këto lloj impiantesh përmbajnë materiale të jashtëzakonshme të ndezshme, ekzistojnë sisteme të ndërlikuara ventilash që lejojnë izolimin e zjarreve në një kohë relativisht të shkurtër, duke e bërë shumë të vështirë shkatërrimin e një impianti kaq të madh naftë. (Kjo ka një sipërfaqe pak më të madhe se 22 kilometra katrorë).

Pas bombardimit më të rëndë që ndodhi në vjeshtën e vitit 1986, iranianët e rindërtuan dhe e përmirësuan impiantin. Kështu, bëhet e mundur që të mbërrijnë mbi 10 superpetrolierë në të njëjtën kohë.

Ishulli i Kharg është pika e dobët e Iranit: sepse është jetik për vendin dhe sepse ende nuk është sulmuar nga SHBA-të

Ky ishull, megjithatë, nuk ka tërhequr vetëm iranianët, por edhe amerikanët, dhe sidomos Donald Trump-in, i cili 38 vjet më parë e kishte vendosur sytë mbi të. Në një intervistë për Guardian në vitin 1988, banori i Shtëpisë së Bardhë tha se nëse do të kishte sulme iraniane kundër ushtarëve ose anijeve amerikane, SHBA-të do të duhet ta pushtonin ishullin.

Sipas disa analistëve, nëse qeveria amerikane do të donte ta paralizonte pothuajse plotësisht ekonominë iraniane, duhet të përqendronte të gjitha forcat mbi këtë terminal. Kjo sepse, nëse platforma bëhej plotësisht e papërdorshme, iranianët nuk do të mund të shisnin naftën dhe nuk do të mund të paguanin pagat për Pasdaranët. Më gjerë, populli do të përjetonte goditjen më të madhe nga kriza e naftës që do të krijohej.

Megjithatë, disa analistë mendojnë se për SHBA-të mund të ishte një gabim i madh: jo vetëm sepse çmimet e naftës do të rriteshin ndjeshëm, por edhe sepse mund të shpërthejnë tregjet energjetike perëndimore. Po ashtu, ka edhe një arsye tjetër për të cilën Trump nuk duhet ta shtyjë shumë këtë situatë: Pasdaranët mund të përgjigjen ndaj një sulmi ndaj platformës duke goditur edhe më fort sektorët energjetikë të vendeve të Gjirit, dhe dëmi mund të shpërndahet në të gjithë rajonin, duke shkaktuar më shumë pasiguri në shtetet armiqësore të Teheranit./Lajmi i Fundit