Lufta po shpërthen në të gjitha frontet: Udhëtimi i Trump në Iran dhe situata në Teheran

"Lufta në Iran po zhvillohet me një egërsi të veçantë në të gjitha frontet, sepse po aq të rëndësishme sa operacionet ushtarake janë edhe deklaratat dhe kërcënimet e bëra nga të dyja palët, duke demonstruar se jo vetëm veprimet, por edhe përshtypjet që ato krijojnë janë me rëndësi të madhe.

Donald Trump ka qenë zbulues, duke pohuar në deklaratat e tij se ajo që po ndodh në Iran është njëkohësisht luftë dhe inkursion, duke shtuar se është një inkursion që do të zgjasë disa javë, dhe gjithashtu duke iu referuar goditjeve të rëndësishme që Shtetet e Bashkuara kanë shkaktuar.

"Shtetet e Bashkuara mund të shkatërrojnë atë që ka mbetur nga Irani në më pak se një orë." Në një intervistë tjetër të mëparshme, ai deklaroi: "Lufta në Iran do të mbarojë së shpejti sepse nuk ka mbetur asgjë për të goditur."

Pyetja është se si do të përfundojë, diçka që as vetë Trump duket se nuk e di. Edhe pse bombardimet amerikane janë të rënda, nuk është e sigurt se ata kanë arritur të eliminojnë çdo kërcënim nga Irani. Kjo është arsyeja pse shumë besojnë se lufta mund të përfundojë vetëm me një operacion tokësor të shpejtë, pasi çdo skenar tjetër do të ishte katastrofik për Shtetet e Bashkuara. Duke pasur parasysh morfologjinë e Iranit, një sulm i tillë nga një grup i zgjedhur do të ishte mënyra më e mirë që Shtetet e Bashkuara të sigurojnë arritjen e të gjitha objektivave të tyre.

Kërcënimet e Iranit me "Kartën" e Naftës

Në të njëjtën kohë, Irani kërcënon se lufta së shpejti do të hyjë në një fazë të re gjithëpërfshirëse, vazhdon të nisë sulme kundër vendeve të Gjirit dhe Jordanisë, dhe njëkohësisht pretendon se ka minuar Ngushticën e Hormuzit, duke rritur shqetësimet dhe duke komplikuar hapjen e rrugës së ngushtë ujore që ndikon si në tregtinë globale ashtu edhe, mbi të gjitha, në lëvizjen e naftës."

"Rëndësia e naftës për zhvillimet globale u demonstrua nga vendimi historik i Agjencisë Ndërkombëtare të Energjisë (IEA) për të dhënë dritën jeshile për lirimin e 400 milionë fuçive naftë për të kompensuar humbjen e furnizimit për shkak të 'mbylljes së konsiderueshme' të Ngushticës së Hormuzit.

Ky është lirimi më i madh në historinë e organizatës, pasi në vitin 2022, vendet anëtare të IEA-s liruan 182.7 milionë fuçi në dy faza kur Rusia filloi pushtimin e plotë të Ukrainës.

Edhe një herë, 400 milionë fuçi përfaqësojnë një pikë uji në oqean krahasuar me konsumin, që korrespondon me vetëm katër ditë.

Ironikisht, Irani thuhet se po ngarkon më shumë naftë bruto sesa para luftës. Në ditët e fundit, ai ka ngarkuar mesatarisht 2.1 milionë fuçi, krahasuar me dy milionë fuçi në ditë, të gjitha nëpërmjet cisternave në hije që shkonin drejt Kinës.

Kushtet e Pezheskian për Përfundimin e Luftës

Në ndryshim nga kërcënimet, Presidenti Masoud Pezheskian, në një postim, përcaktoi kushtet për përfundimin e luftës:

"E vetmja mënyrë për t'i dhënë fund luftës është:njohja e 'të drejtave legjitime' të Iranit,pagesa e kompensimit dhe 'sigurimi i garancive të forta ndërkombëtare për të parandaluar çdo veprim agresiv në të ardhmen kundër vendit'," deklaroi ai në një postim në X. Udhëheqësi i Ri Sekret i Iranit

Ndërkohë, një mister i trashë rrethon fatin e udhëheqësit të ri të Iranit, Mojtaba Khamenei, i cili nuk është shfaqur në publik që nga zgjedhja e tij. Ka disa thashetheme për gjendjen e tij dhe të gjitha burimet bien dakord se ai u plagos në bastisjen që vrau babain e tij. Ata që e njohin thonë se ai është më i pamëshirshëm se babai i tij dhe është i gatshëm të bëjë gjithçka për të arritur qëllimin e tij.

"Thashë shumë vite më parë se, nëse shpërthen lufta, Mojtaba do të kërkojë të kontrollojë rajonin", deklaroi ai në një intervistë me Jaber Rajabi, një ish-zyrtar të lartë iranian. "Le ta dinë amerikanët se nuk e presin këtë nëse Mojtaba ndërmerr hapa... kthehet dhe thotë se dëshiron të jetojë në paqe, ky është qëllimi i tij i vërtetë."

Mojtaba e injoron plotësisht vlerën e jetës njerëzore, theksoi Rajabi. "Nëse ai arriti të vriste 13,000 njerëz nga populli i tij, atëherë ai nuk ka problem të vrasë 100,000 në Tel Aviv, sepse nëse nuk ju intereson jeta e popullit tuaj, pse duhet të ju interesojë jeta e të tjerëve në Tel Aviv," vazhdoi ai.

Duke parashikuar se si do të duken muajt dhe ndoshta vitet e ardhshme nën udhëheqësin e ri suprem, Rajabi deklaroi: "Mojtaba nuk do të thotë, që nga dita e parë në pushtet, se dëshiron të pushtojë Al-Kudsin (Jerusalemin). Ai kundërshton të atin, i cili është i zemëruar, dhe kjo është e qartë... Mojtaba është një gënjeshtar shumë më i mirë dhe di si ta luajë lojën."

"Ai dëshiron të fitojë kohë. Ai dëshiron t’i mashtrojë amerikanët dhe rajonin për të fituar besimin... ai beson se së pari duhet të kontrollojë Lindjen e Mesme, dhe për të kjo është më shumë një çështje fetare sesa gjeopolitike.”

Dy Frontet e Izraelit

Në të njëjtën kohë, Izraeli nuk duket i gatshëm të ndalojë luftën në kufirin e tij verior me Libanin derisa të arrijë qëllimin e tij përfundimtar, i cili nuk është askush tjetër përveç eliminimit të kërcënimit të Hezbollahut. Edhe pse i plagosur, Hezbollahu përgjigjet me një breshëri sulmesh me raketa, duke përhapur terror ndërsa Teherani vazhdon valën e tij të sulmeve.

Në të njëjtën kohë, ushtria izraelite deklaron gatishmërinë e saj për të vazhduar luftën kundër Iranit për aq kohë sa të jetë e nevojshme.

"Ne në ushtri jemi gati të vazhdojmë fushatën për aq kohë sa të jetë e nevojshme", tha zëdhënësi i saj, Gjenerali i Brigadës Effie Defrin.

Qëllimi nuk është asgjë më pak sesa zhdukja e regjimit teokratik në Teheran nga harta, por diçka shumë më e madhe: krijimi i një Lindjeje të Mesme të ndryshme në të cilën Izraeli do të luajë një rol kyç, Irani do të jetë vetëm një pikë në hartë dhe Hezbollahu libanez nuk do të përbëjë asnjë kërcënim./Lajmi i Fundit