Shkencëtarët kanë zbuluar forma të reja jete brenda trupit të njeriut që nuk mund të klasifikohen

Një klasë e re molekulash ARN-je është zbuluar në bakteret që jetojnë brenda trupit të njeriut.

Këto struktura gjenetike rrethore, të quajtura obelisqe, janë të ndryshme nga viruset dhe bakteret e njohura dhe mund të përfaqësojnë një klasë të ARN-së vetë-replikuese të paklasifikuar më parë.

Gjetjet vijnë nga një analizë e thelluar e materialit gjenetik të mbledhur nga komunitetet mikrobike të lidhura me njeriun. Obelisqet gjenden shpesh në mostrat orale dhe të zorrëve dhe duket se janë të pranishme në popullata në të gjithë botën, megjithëse roli i tyre mbetet i panjohur.

Ajo që i bën ato të veçanta është thjeshtësia e tyre. Ato nuk kodojnë proteina ose nuk formojnë një guaskë mbrojtëse si viruset. Ato janë të përbëra tërësisht nga zinxhirë të vegjël ARN-je, të cilët replikohen në mënyra që ende nuk janë kuptuar plotësisht, raporton Daily Galaxy.

Mijëra lloje të reja ARN-je

Hulumtuesit kanë identifikuar mbi 3,000 lloje të ndryshme të obelisqeve të ARN-së duke analizuar të dhënat metagenomike të disponueshme publikisht. Materiali erdhi kryesisht nga mikrobiota orale dhe e zorrëve dhe u ekzaminua me mjete llogaritëse me rendiment të lartë të dizajnuara për të zbuluar strukturat rrethore të ARN-së brenda bazave të të dhënave të gjera gjenetike.

Hulumtimi, i udhëhequr nga laureati i Çmimit Nobel Andrew Fire i Universitetit të Stanfordit, u publikua paraprakisht në bioRxiv. Shkencëtarët identifikuan sythe të mbyllura të ARN-së pa rajone që kodojnë proteinat, gjë që i dallon ato nga gjenomet e njohura virale. Përkundrazi, ato ngjajnë me viroidet, ARN-të rrethore jo-koduese që infektojnë bimët, megjithëse obelisqet janë gjetur vetëm në bakteret e lidhura me njeriun.

Shumë nga ARN-të duket se janë të integruara në gjenomet bakteriale, duke sugjeruar se ato replikohen brenda qelizave mikrobike dhe janë përshtatur me pritës specifikë bakterialë. Deri më tani, prania e tyre nuk është lidhur me efekte të drejtpërdrejta në shëndetin e njeriut. Megjithatë, meqenëse ato strehohen nga baktere të përfshira në tretje, sistemin imunitar dhe funksione të tjera thelbësore, studimet e ardhshme mund të eksplorojnë efektet e mundshme indirekte.

Ato nuk futen në asnjë kategori.

Këto struktura të reja gjenetike nuk futen në asnjë kategori të përcaktuar, siç janë viruset ose plazmidet. Ato janë ARN që replikohen pa ndihmën e proteinave, duke zgjuar interesin e shkencëtarëve që studiojnë kufijtë e jetës dhe format e saj më themelore.

Implikimet e zbulimit shtrihen në biologjinë evolucionare. Disa teori mbi origjinën e jetës pohojnë se sistemet e para biologjike mbështeteshin ekskluzivisht në ARN-në vetë-replikuese. Obeliskët mund të ofrojnë të dhëna për ato faza të hershme.

Ndërsa sekuencimi i mikrobiomave njerëzore dhe mjedisore zgjerohet, shkencëtarët presin të zbulojnë forma të tjera të panjohura më parë të ARN-së. Nëse obeliskët janë relike të lashta të evolucionit të ARN-së apo parazitë molekularë modernë mbetet një mister. Përpjekjet aktuale kërkimore synojnë të përcaktojnë se si ato vazhdojnë, si transmetohen midis strehuesve bakterialë dhe nëse ato bashkëveprojnë me përbërës të tjerë të komuniteteve mikrobike/CNN