“Miopia po rritet me shpejtësi në të gjithë botën – shkaku? Një zakon që pothuajse të gjithë e kemi

Miopia po rritet me një ritëm alarmues në të gjithë botën, shpesh i atribuohet kohës së tepërt para ekranit. Megjithatë, një studim i ri sugjeron se faktori kyç mund të mos jetë vetëm përdorimi i pajisjeve dixhitale, por tendenca jonë e përgjithshme për të kaluar më shumë kohë brenda.

Hulumtimi, i botuar në revistën Cell Reports dhe i kryer nga shkencëtarë në Kolegjin e Optometrisë në Universitetin Shtetëror të Nju Jorkut, përqendrohet në sjelljen e syrit gjatë të ashtuquajturës “punë afër”, ose aktiviteteve që kërkojnë shikim nga afër, siç është leximi ose përdorimi i një telefoni celular ose kompjuteri.

Çfarë ndodh në sytë e një personi me shikim të shkurtër?

Siç raportohet nga Science Alert, studimi përfshinte 34 vullnetarë: 21 me shikim të shkurtër dhe 13 me shikim normal. Pjesëmarrësve iu kërkua të përqendroheshin vazhdimisht, me një sy në të njëjtën kohë, në objektiva katrorë me shkëlqim dhe kontrast të ndryshëm. Studiuesit regjistruan tre parametra kryesorë: akomodimin (domethënë, aftësinë për t’u përqendruar), konvergjencën e brendshme të syve dhe ngushtimin e pupilave.

Rezultatet treguan se sytë e personave me shikim të shkurtër kanë tendencë të konvergojnë më shumë nga brenda edhe para se të fillojnë të përqendrohen, ndërsa pupilat e tyre ngushtohen më shumë se ato të njerëzve me shikim normal. Me interes të veçantë ishte fakti se kontrasti i objekteve ndikoi në këto reagime më shumë sesa vetëm shkëlqimi.

Tek njerëzit me shikim të shkurtër, sytë kanë tendencë të konvergojnë më shumë nga brenda edhe para se të fillojnë të fokusohen, ndërsa bebëzat e syve ngushtohen më shumë sesa tek njerëzit me shikim normal.

Shkencëtarët i lidhin gjetjet me funksionin e shtigjeve vizuale të retinës, sistemet që përpunojnë dritën (rruga e fokusit) dhe errësirën (rruga e fokusit jashtë fokusit). Hulumtimet e mëparshme kanë treguar se përkeqësimi i rrugës së fokusit shoqërohet me miopi, por mekanizmi është i paqartë. Studimi i ri sugjeron që konvergjenca e tepërt dhe ngushtimi më i madh i bebëzave të syve zvogëlojnë sasinë e dritës që arrin në retinë, duke e dobësuar më tej këtë rrugë.

Problemi i ambienteve të brendshme

Bazuar në të dhëna, studiuesit formulojnë një hipotezë të re: në miopi, sistemi vizual duket se “i jep përparësi” mprehtësisë në kurriz të shkëlqimit. Kjo krijon një rreth vicioz, në të cilin përpjekja e vazhdueshme për t’u fokusuar qartë në objektet e afërta çon në një ulje të stimulimit të retinës, duke përkeqësuar çrregullimin.

Problemi përkeqësohet brenda, ku nivelet e dritës janë shumë më të ulëta se drita natyrale. Në kushte të ndritshme të jashtme, bebëza e syrit ngushtohet për të mbrojtur syrin, por ende lejon që një sasi e mirë drite të arrijë retinën. Anasjelltas, në mjedise të mbyllura me ndriçim të dobët, ngushtimi i bebëzës së syrit gjatë fotografimit nga afër zvogëlon më tej sasinë e dritës që hyn në sy.

Përfundime dhe strategji të reja

Miopia shkaktohet nga zgjatja e kokërdhokut të syrit, gjë që pengon imazhin të fokusohet siç duhet në retinë. Edhe pse gjenetika luan një rol të rëndësishëm, faktorët mjedisorë duket se përshpejtojnë fillimin dhe përkeqësimin e saj. Vlerësimet tregojnë se gati 40% e të rinjve do të jenë miopë deri në vitin 2050.

Studiuesit theksojnë kufizimet e studimit: mostra ishte e vogël dhe nuk monitoroi zhvillimin e shikimit me kalimin e kohës, as nuk krahasuan drejtpërdrejt kushtet e jashtme dhe të brendshme. Megjithatë, hipoteza e re bazohet në të dhëna të matshme fiziologjike dhe plotëson gjetjet e mëparshme shkencore. Nëse konfirmohet, teoria mund të çojë në strategji të reja parandaluese dhe trajtimi, nga inkurajimi i më shumë kohës jashtë deri te rishqyrtimi i përdorimit të lenteve korrigjuese tepër të fuqishme, të cilat mund të zvogëlojnë më tej sasinë e dritës që arrin në retinë./Lajmi i Fundit